1- کتاب نفحات نفت رو خوندم . خوب بود ولی نه چندان تحلیلی و عمیق . به یکبار خوندنش می ارزید
2- فیلم " هفت دقیقه تا پاییز" کارگردان " علیرضا امینی". فیلمی که برشی از یک زندگی رو نشون می داد. یک برش تلخ. شبیه فیلم درباره الی بود. در کل فیلم خوبی بود. نمی دونم در چه ژانری قرار می گیره. اما، از فیلمهایی خوشم می آد که چالش برانگیزه. ذهن رو مشغول می کنه. این که بخوای تشخیص بدی درست و غلط چی بود. اما این نوع فیلمها صرفا نوعی روایت هست. هیچ نوع تحلیل یا قضاوتی در اون وجود نداره. فقط می تونم بگم که به شدت این فیلم غمگینم کرد بخصوص با بازی خوب هدیه تهرانی.
3- خاطراتم رو شخم زدم. از سال 78 که تو دفترم نوشته بودم. خیلی جاهاش با نوشته ها گریه کردم و بعضی جاها هم خندیدم... ولی خوشحالم که حتی تو سال پیش دانشگاهی با احساسات نوجوانانه و دخترانه کاملا عاقل بودم و توی یه سری مسائلی که اتفاق افتاده بود عاقلانه رفتار کرده بودم و دقیقا نوشته بودم که احساساتم باید در سایه عقلم هدایت بشه.
